HOUT

Morgen is het zover, dan horen we of de draak geslaagd is voor haar eindexamen. Noem me een muts, maar ik vind het best spannend. Ik word er zelfs een beetje emotioneel van. Afgelopen jaar was op zijn zachtst gezegd niet bepaald makkelijk voor haar, maar ze hield vol. Afgelopen jaar liet zien wat een geweldig karakter ze heeft, uit welk hout ze gesneden is. Ik ben natuurlijk bevooroordeeld, maar mán wat een topkwaliteit hout is dat!

Toen ze in de brugklas zat, had ik een gesprek met haar mentor. “N. weet heel goed wat ze wil en belangrijker, wat ze niet wil. Ze werkt heel hard om haar doel te bereiken en vaart haar eigen koers, laat zich niet beïnvloeden door anderen. Zij is een heel bijzonder meisje.” Natuurlijk vond ik dat ook, maar hé wie vindt dat niet van zijn eigen kind? De laatste tijd moet ik regelmatig aan dat gesprek met die mentor denken. En weet ik hoe waar zijn woorden van toen zijn. Mijn mooie grote bijzondere kind, op wie ik nu al megatrots ben. Ongeacht wat de uitslag morgen is. Megatrots. Om die topkwaliteit hout.