HAPPY MAIL

We maakten weer een Happy Mail. Best lastig deze keer, want we wisten niet zo goed waarmee we deze man konden verblijden. Dus maakten we maar dingetjes die we zelf leuk vonden. Nu maar hopen dat de ontvanger een dezer dagen zijn brievenbus leegt, want de persoon in kwestie is nogal van de makkelijke zeg maar. En dan zit het wel goed in zo’n brievenbus 🙂

*klik op een cirkel voor de volledige afbeelding en een omschrijving*

Advertenties

OVER DE DOKTER EN EEN AANSLAG OP MIJN GEDULD

image

De terrorist had een oorontsteking. Het begon met een middenoorontsteking die moeiteloos overging in een ontstoken gehoorgang. Vandaag moest ze terug voor controle. Ik maakte een afspraak voor 8.10 uur, zodat ze nog een soort van op tijd op school zou zijn. Keurig op tijd waren we. Wij wel, maar de dokter niet. De mevrouw die om 8.00 uur een afspraak had, werd om 8.17 uur geroepen. Daar word ik al een beetje narrig van, want dat is niet een gevalletje ‘uitgelopen afspraak’ maar een gevalletje ‘te laat beginnen’. Om 8.30 uur werden wij naar binnen geroepen. De dokter keek, concludeerde dat de ontsteking over was maar dat er wel veel troep in het oor zat, dus dat moest de assistente er even uitspuiten. 8.32 uur stonden we weer buiten de spreekkamer. Bij de balie deed ik verslag van de conclusie van de dokter, waarna we weer moesten wachten. Even later werden we door een assistente geroepen en werd het oor nog een keer bekeken. “Ik zie niks hoor,” zei het meisje. “Ik probeer het 1 of 2 keer, maar ik denk niet dat er iets uitkomt, want ik zie niks zitten.” Ik zuchtte en hield mijn mond. De assistente, ik schat haar een jaar of 20, had duidelijk nog niet veel ervaring en deed haar ding met een enorme spuit. Nadat ze klaar was, haalde ze de dokter erbij die had gezegd dat ze het wel wilde controleren en deelde haar ook mede dat er niks zat en er dus niks uit het oor kwam. De dokter keek in het oor, rolde nog net niet met haar ogen en zei ijzig beleefd “Er zit een hele prop hier aan de voorkant. Ik wil dat je dat probeert weg te halen en als het je niet lukt, dan vraag  je even een van de andere assistentes om het te doen.” Met de spuit werd er weer een paar keer water het oor in gezwengeld, maar de prop ging niet weg. Er kwam een andere assistente bij. Die deed een poging en tegelijk met het water kwam er een prop gore troep uit het oor. Ze keek nog een keer en concludeerde dat er nog meer zag. Dus hup, nog een keer die spuit dat oor in. Maar de troep wilde er niet uit. Ze gingen de dokter er nog een keer naar laten kijken, dus of we nog even wilden wachten. Tijdens het wachten heb ik school maar gebeld. De klas van de terrorist ging nl. een voorstelling bekijken. Ze zouden om 9.05 uur lopen en om 9.30 uur zou de voorstelling beginnen. Dus ik heb maar gemeld dat ik de terrorist direct naar het theatertje zou brengen. Na 20 minuten wachten, waarin mijn geduld mij ernstig in de steek liet en we vreselijk baldadig werden en gekkigheid uithaalden met die enorme spuit, kwam de dokter. Ze keek in het oor, concludeerde dat er nog een propje troep in zat maar dat het niet verstandig was om nog meer aan het oor te prutsen en meldde dat de terrorist over twee weken terug moet komen om te kijken hoe het er dan uitziet. De terrorist was er inmiddels helemaal klaar mee en ik ook. Ik bedankte de dokter, zei dat ik zou bellen voor een afspraak en verliet de praktijk. Om 9.15 uur stapten we in de auto. Misschien moet ik volgende keer vragen of ze ook een receptje uit kunnen schrijven voor een doses of 10 geduld, want ik denk niet dat ik nog een keer mijn narrigheid kan wegzuchten als mijn geduld weer tot een dieptepunt keldert…

HIEP HIEP!

20131205_214024

Vandaag is mijn ‘kleine’ zusje jarig. Ik kan bijna  niet geloven dat het alweer een jaar geleden is dat ik dit blog schreef. Ook deze verjaardag zitten zus en zwager weer in een roerige periode. Toch wil ik haar feliciteren. Want ik denk er nog steeds zo over als een jaar geleden 🙂 Lieve Sassefrassie, gefeliciteerd! Maak er toch een beetje een leuke dag van. Je wordt tenslotte niet ieder jaar 33.

En nee, ik gaf haar geen ruitenwisservloeistof. Dit is een foto van onze Sinterklaasdobbelavond. En de meest recente die ik van haar heb. Misschien tijd voor een fotoronde…