STEMMETJE

Soms heb ik een stemmetje in mijn hoofd. Nou ja, heel vaak eigenlijk. Oh nee, maak je maar geen zorgen. Het is geen psychische aandoening ofzo. Het is gewoon mijn overijverige fantasierijke brein dat zijn zegje doet. Dat stemmetje zegt de dingen die je als volwassene met goed fatsoen niet kunt zeggen. Vroeger had ik dat stemmetje niet, toen floepte ik er gewoon alles uit wat ik dacht. Maar ja, zo met het ouder worden leer je dat dat niet altijd handig is. Dat stemmetje zorgt er vaak voor dat ik moet lachen terwijl er helemaal niks grappigs gebeurt. Niet in het echt tenminste. Wel in mijn hoofd, waar op dat moment mijn fantasie op hol slaat en waar het stemmetje dan verslag van doet.

Zo ook gisteren. Ik zat bij de huisarts omdat ik ineens een hele rare pijn in mijn hand had. Van het weekend was de pijnlijke plek ook helemaal opgezet, dus het leek me verstandig er even naar te laten kijken. De dokter onderzocht mijn hand, keek intelligent en constateerde een overbelaste strekspier. Hij noemde ook nog even de moeilijke naam van deze spier, want intelligent, maar dat kreeg ik al niet meer mee, want stemmetje. Ik maande het stemmetje tot stilte, maar kon niet voorkomen dat ik moest lachen. Gelukkig deed de dokter net alsof hij het niet zag. Buiten had ik nog steeds lol om de stomme grap in mijn hoofd. Ik was wel blij dat ‘ie in mijn hoofd was gebleven en ik ‘m er niet per ongeluk uit had gefloept. Dat zou echt niet grappig zijn geweest. Ik hou van mijn stemmetje šŸ™‚

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s