HAPPY BIRTHDAY, WHEREVER YOU ARE

image

Dag lieve papa en ome Loek,

Is er al gezongen voor jullie? En zijn er ook tompoucen en koffie? Of mag je daar waar jullie zijn je verjaardag gelijk beginnen met bitterballen en een biertje?

Wij vieren vandaag jullie verjaardag, met pannenkoeken en een borrel. En heel veel herinneringen in ons hoofd en nog veel meer liefde in ons hart.

Lieve papa en ome Loek, waar jullie ook zijn, dikke kus van mij en heb een fijne verjaardag!

Advertenties

OH HOW I MISS HIM

“Ome Ramon, ik ben fan van Max Verstappen. Kan jij kaarten regelen?” En zo geschiedde. Ze had er heel veel zin in, vond het zelfs niet heel erg dat ze veel vroeger op moest staan dan normaal op zondag. Ik zag er een beetje tegenop. Waar circuitbezoekjes vroeger een wekelijks onderdeel van mijn leven waren, komen ze nu nog zelden voor. Teveel herinneringen op die plek die zo onlosmakelijk bij papa B. hoort, teveel gemis dat daar naar boven komt. De terrorist had “er geen zin in” en wilde thuisblijven. Ik had het gevoel dat er meer achter haar dwarse gedrag zat en na een kort gesprekje werd mijn gevoel bevestigd: ze zag er heel erg tegenop om te gaan naar die plek vol herinneringen aan opa.

Toch togen we gisteren vol goede moed richting circuit. We parkeerden onze fietsen bij de Paddock Office en stapten daar in een golfkarretje dat ons naar de drukte op het circuit bracht. We liepen wat rond, ons een weg banend door al die mensen. En temidden van al die duizenden mensen, vlakbij de plek waar het hokje van papa B. stond, voelde ik hoe twee armen om me heen werden geslagen en een heel verdrietige terrorist haar hoofd in mijn shirt begroef. Ik slikte mijn tranen weg en heel even stonden we daar met z’n twee├źn in onze verdrietige cocon, terwijl de mensenmassa als een mierenhoop om ons heen krioelde. Nadat haar tranen waren gedroogd , vervolgden we onze weg en zochten een mooi plekje om de Formule 1 demo’s te kijken. Aangestoken door het enthousiasme van de draak, hadden we al snel veel plezier en genoten we van alles wat we zagen. Toch dwaalden mijn gedachten regelmatig af naar de tijden dat papa B. mij met mijn oren over de vangrail liet hangen tijdens Formule 1 demo’s, zich niets aantrekkend van veiligheidsmaatregelen en gehoorbescherming. Met een simpel “zij hoort bij mij” kwam ik op plekken waar ik eigenlijk helemaal niet mocht komen en werden herinneringen voor het leven gemaakt. Ik dacht aan het plekje waar we de as van papa B. hebben uitgestrooid en hoe je van daar naar alle kanten goed uitzicht hebt over zijn zo geliefde plek. En weer waren daar die tranen. Wat had ik graag samen met hem willen luisteren naar dat fijne geluid, samen met hem enthousiast geweest over dat enorme talent en samen met hem een rondje langs de pitboxen gegaan. Ik besloot dat het genoeg was met de tranen en bij de Mickey’s bestelde ik een borrel om op het terras te proosten op de man die we zo missen.

Het was uiteindelijk best een fijne middag. Er werd gejoeld en gezwaaid naar Max, foto’s en filmpjes gemaakt op elkaars rug, gek gedaan met oordoppen en bewonderend gekeken naar een paar miljoen aan Ferrari’s. De draak ging als een blije eikel naar huis. “Ik vond het echt superleuk mam!” Ja, het was een fijne middag, al miste ik papa B. met iedere vezel die ik in mij heb.

*klik op een afbeelding voor de volledige foto*