image

Vaderdag, zo’n dag waarop ik papa B. heel erg mis. Ik besluit mijn babyboek op te zoeken voor foto’s van mij met papa B. Samen met de terrorist zit ik aan de eettafel en we bekijken al die foto’s van toen Wendola nog een Wendolaatje was. De liefste komt erbij staan en met z’n drieën bekijken we het boek. Mijn tranen zitten hoog en ik slik ze weg, omdat ik geen zin heb om snot en kwijl te huilen. En dan ineens, bam! Het geluid van de televisie staat ineens op de maximale stand. De liefste en ik kijken elkaar nogal dom aan en kijken of één van de katten per ongeluk op de afstandsbediening is gaan staan. Maar nee, die liggen volledig in coma op veilige afstand van de afstandsbediening. De terrorist geeft geen krimp, zegt alleen “Oh, dat gebeurt wel vaker” en gaat door met foto’s kijken.

Lieve pap, ik ga er maar vanuit dat het een teken was, want een zinnige verklaring kan ik er niet voor geven. Maar volgende keer mag het volume ook op stand 50 in plaats van stand 100, dan schrik ik iets minder erg. Dikke kus van mij en fijne vaderdag, wherever you are! ♡

Advertenties

One thought on “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s