CIJFERTJES

wpid-img_20150929_181730.jpg

31 dagen ziekenhuis
25 centimeter litteken
17,5 kilo afgevallen in 3 weken (de liefste dan hè, niet ik; ik zou het makkelijk kunnen hebben; en dan ook nog wat kilo’s voor die tijd, waardoor het totaal op een kilo of 20 komt.)
8 dagen Heliomare
6 dagen Intensive Care
5 uur op de operatietafel
4 soorten anti-biotica
3 CT-scans
3 soorten ontstekingsremmers
2 buikecho’s
2 keer een catheter
2 epiduraals
1 rondje longfoto’s
1 neussonde met voeding
1 infuus met voeding
1 darmonderzoek
1 beginnende buikvliesontsteking
1 dikke darm armer
1 stoma rijker
veel te veel pijnstillers
veel te weinig slaap

Zo ongeveer. Maar ook ontelbaar veel belangstellende berichtjes op Facebook en onmeetbaar veel medeleven. En dat is fijn, heel fijn.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over alle lieve appjes, telefoontjes, kaartjes, hulp bij de opvang van de draken, pannetjes met eten die voor ons gemaakt werden, taxiritjes van en naar het ziekenhuis, knuffels, tekeningen, een warm welkom terug op kantoor en luisterende oren. Al die dingen maken dat ik me een gezegend mens voel, ook al zijn de omstandigheden momenteel lichtelijk kutterig. Het is fijn dat er zoveel mensen voor ons zijn. Daarom een megagroot dankjewel van mij voor schoonmams, mama, Zussie, Zwager, Lonzus, Leinzus, drakenvader, Marianne, Mischa, Lisette, Brenda, Terry, Leekie, tantes en oompies, Bianca, Mim, Mrs. T., Gerard, Paulussie, Barbara, Josie, Sonja, Ellen, Annemarietje Koekoek, Joke, tante Kitty, Inge en Laura. En natuurlijk mijn twee eigen lieve, mooie draken. Weet dat jullie verschil maken tussen vallen en overeind blijven staan!


Met de liefste gaat het langzaam een beetje beter. De prioriteit ligt nu bij aansterken en tot rust komen. Eerste doel is genoeg aansterken om in de weekeinden naar huis te kunnen. Als dat doel bereikt is, zal de intensiteit van de therapieën verhoogd worden.

AFWACHTEN

Hoe het nu gaat met de liefste? Redelijk. Iedere dag lijkt het een beetje beter te gaan met hem, hoewel hij nog steeds behoorlijk wat pijn heeft. Gelukkig wordt dat goed in de gaten gehouden. Sinds donderdagmiddag ligt hij niet meer op de IC en sinds zondag zijn de meeste slangetjes en draadjes van hem af. Hij heeft alleen nog sondevoeding. Sinds gisteren mag hij ook gewoon eten, maar hij zit vol van de sondevoeding en heeft dus helemaal geen trek in gewoon eten. Die sondevoeding bevat alle voedingsstoffen die hij nodig heeft, dus die kan om die reden niet stopgezet worden. Morgen hebben we samen een afspraak met de stomaverpleegkundige. Ik heb geen idee wat ik daarvan moet verwachten, dus ik laat het maar op me af komen.

Het is nog steeds afwachten. Hoe het herstel van de liefste verder gaat, hoe het met de pijn gaat en hoe de genezing van dat kleine stukje dikke darm gaat. De ontstekingswaardes dalen steeds een klein beetje, maar de artsen kunnen pas over een paar weken echt zeggen of het goed genezen is.

Afwachten dus. Best moeilijk voor zo’n ongeduldig type als ik…