ANGST

De draak zit in de derde klas van het VMBO. Op de school waar zij zit, maken zij twee studiereizen in dit jaar: een dagtrip naar een kerstmarkt in Lille en een trip van een paar dagen naar Londen. En dat vind ik eng. In het hele proces van loslaten en de draak haar weg laten vinden naar zelfstandigheid is dit soort uitstapjes een ware beproeving. De recente terreuraanslagen in Parijs maken dit proces niet bepaald makkelijker. Nou wil ik me niet laten leiden door angst, maar ik kan niet ontkennen dat ik me lichtelijk zorgen maak. Moet ik mijn kind wel mee laten gaan? Stel ik haar niet onnodig bloot aan meer risico’s dan gemiddeld? De draak is er ook niet helemaal gerust op. Alle verontrustende nieuwsberichten maken dat zij minder onbevangen tegenover de uitstapjes staat, dan zij deed voor deze aanslagen. Ik heb daar natuurlijk met haar over gepraat. Ik heb geprobeerd haar gerust te stellen. Maar ik kan geen garanties geven. Ik kan wel zeggen dat het risico dat er zoiets gebeurt minimaal is, maar ja dat dachten die mensen in Parijs ook. Ik heb haar ook aangeraden om er op school over te praten en haar bezorgdheid uit te spreken. Dat heeft ze gedaan. Samen met nog wat andere leerlingen heeft ze dit besproken met de lerares Frans, omdat zij het best spannend vinden om nu af te reizen naar Frankrijk. In plaats van een constructief gesprek waarin de angsten van de leerlingen serieus besproken werden, kregen zij antwoorden als “Ja, maar het is pas volgende maand”, “Het is maar een heel klein kerstmarktje.” en “Als ik terrorist zou zijn, zou ik daar geen aanslag plegen.” Serieus?! Er is een reis gepland naar een land dat in opperste staat van alertheid verkeert i.v.m. ernstige terreuraanslagen en -dreigingen en dit is waarmee de angsten van leerlingen worden afgedaan?! Nee dat is een geruststelling. Dat ik mijn kind meegeef aan iemand die denkt zich te kunnen verplaatsen in het hoofd van een terrorist. Een echte terrorist, niet zo’n exemplaar als ik hier thuis heb rondlopen.

Ik heb het een paar dagen laten bezinken, heb angsten gerelativeerd en mijn gevoel en verstand tegen elkaar afgewogen. En natuurlijk won mijn gevoel het. Het gaat hier immers om mijn kind. Mijn kind dat ik het liefste tegen al het slechte van deze wereld wil beschermen. Maar ik heb ook mijn verstand serieus genomen. Want angst is een slechte raadgever. Vanavond heb ik een e-mail gestuurd naar de mentor van de draak. Woensdagavond heb ik een tienminutengesprek met haar en ik wil dit graag met haar bespreken. Ik heb de betreffende mentor slechts één keer ontmoet en als ik mijn mening op die ontmoeting moet baseren, dan valt ze in de categorie ‘heel aardig, maar heel veel heb je er niet aan’. Ik heb de mail daarom ook maar gestuurd naar het algemene mailadres van school, in de hoop dat het bij iemand terechtkomt die er iets zinnigs mee doet. Zoals de angsten van de leerlingen serieus nemen. Want ik mag dan wel volwassen zijn en kunnen relativeren, dat is voor kinderen een heel ander verhaal.

Advertenties

3 thoughts on “ANGST

  1. Een ‘studiereis’ naar een heel klein kerstmarktje? Wat voor reuze belangrijke zaken denken ze dat die kinderen daar leren?
    Misschien kunnen ze het uitstellen? tot begin februari of zo?

    1. Dan leren ze op een leuke manier de Franse lessen in praktijk te brengen. Snap ik op zich wel, maar het stoort me enorm dat er gezien de huidige onwikkelingen vanuit school geen enkele actie ondernomen wordt om hierover in gesprek te gaan met leerlingen en ouders. En idd, stel het uit tot er meer inzicht is over hoe dit zich allemaal ontwikkelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s