DIRK

De terrorist zit nu bijna twee jaar op een andere school. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een hele goede keuze is geweest om over te stappen. Maar een nieuwe school betekent natuurlijk ook nieuwe kinderen. Kinderen waaraan de terrorist moest wennen. Kinderen die soms leuk zijn en soms niet. Nou zit er een jongetje bij haar in de klas dat al jarenlang voor problemen zorgt. Ik noem hem voor het gemak even Dirk. Dirk is toen hij heel klein was heel ziek geweest en een paar jaar geleden zijn zijn ouders gescheiden. Dat is natuurlijk heel zielig allemaal, maar zijn ouders vertonen een soort van compensatie-uit-schuld-gedrag. Dus Dirk wordt vervelender en vervelender. Zijn gedrag richt zich niet specifiek op één iemand, het is meer een soort van boosheid op de hele wereld. En dat is al heel lang geleden begonnen, lang voordat de terrorist om de hoek kwam kijken. Dirk is zo vervelend dat zijn ouders al meerdere malen op school moesten komen om te praten over zijn gedrag. Vervolgens gaat het een korte periode iets beter, maar daarna vervalt Dirk weer in zijn oude gedrag. Een paar weken voor de zomervakantie begon hij vervelend te doen tegen de terrorist. Uren heb ik erover gepraat met haar. Hoe ze hiermee om kon gaan, hoe ze kon proberen het zich niet aan te trekken, dat het gelukkig bijna zomervakantie was en meer van dat soort opvoedkundig verantwoorde praat. Na de zomervakantie ging de terrorist als een blije eikel weer naar school. Het gedrag van Dirk was een beetje vergeten en vol goede moed begon ze aan het nieuwe schooljaar. En Dirk aan een nieuwe ronde klotegedrag. Dus ik weer aan een ronde opvoedkundig verantwoorde gesprekken. De terrorist is het gedrag van Dirk inmiddels spuugzat. Het voelt oneerlijk en ze snapt niet waarom iemand zo doet. Het lukt haar dan ook niet meer om het te negeren en van zich af te zetten. Het gevolg? Ze gaat overal vol tegenin en pikt niks meer van Dirk. Ik ben hierover inmiddels al een paar keer het gesprek aangegaan met de meester. Ik weet nl. heel goed hoe mijn kind is, ik noem haar niet voor niks terrorist. Maar ik weet ook dat zij nooit zal beginnen met pesten en kwetsen van andere kinderen. Haar boosheid en gedrag naar Dirk zijn altijd een direct gevolg van zijn gedrag. Dirk doet dat vaak ook stiekem. Bijvoorbeeld tijdens gym of tijdens de overblijf. Want wat tijdens gym en de overblijf gebeurt, wordt daar afgehandeld en dat is dan dus klaar. Dat zijn natuurlijk hele leuke regels, maar voor kinderen als Dirk dé gelegenheid om lekker hun gang te gaan zonder dat het consequenties heeft in de klas.De terrorist maakt het niet zoveel uit of iemand ziet wat zij doet. Zij heeft nl. niet zoveel te verbergen. “Hij doet heel vervelend tegen mij, dus ik doe vervelend terug.” En dat doet zij niet stiekem.

Vanochtend zat de terrorist huilend op mijn bed. Dirk had gisteren tegen haar gezegd “Weet je waarom jij zo mollig bent? Dat heb je van je moeder en vader.” “En dat vind ik niet leuk voor jou mam, dat ‘ie jou mollig noemt.” Deze toevoeging maakte dat ik stiekem moest lachen en mijn hart opzwol tot ongekende grootte. Want dat is mijn terrorist: een grote mond en heel stoer, maar wel rekeninghoudend met de gevoelens van anderen. Ik droogde haar tranen en zei dat we een oplossing gingen verzinnen. Dat ik heel goed snap dat het niet eerlijk is wat Dirk doet en dat ik nog beter snap dat ze hem het liefst zou willen slaan. Dat ik heel goed begrijp dat dat gejen en dat op haar huid zitten voor heel veel frustraties bij haar zorgt, maar dat er een neerwaartse spiraal ontstaat die moet worden doorbroken. En als Dirk dan niet in staat is om dat te doen, dat zij moet laten zien dat zij de verstandigste is. Dat ik denk dat er maar één oplossing is: Dirk negeren en elke keer als hij iets doet naar de meester gaan. De meester uitleggen dat je het heel moeilijk vindt om niks terug te doen, maar dat je niet weet hoe je dit op moet lossen en alleen maar wilt dat dit stopt. Negeren, omdraaien en weglopen. Maar ja, daar is natuurlijk wel de medewerking van de meester voor nodig. Dus daar zat ik vanochtend om kwart over acht, op een veel te klein stoeltje, bij de meester mijn verhaal te doen. Gelukkig begreep de meester het en drukte hij de terrorist op het hart toch echt iedere keer naar hem toe te komen. Hij zou Dirk wederom aanspreken op zijn gedrag en liet de terrorist beloven haar best te doen weg te lopen en het te melden als er iets is met Dirk. Iedere keer. Nou klinkt dat natuurlijk heel positief, maar ik wacht nog even met jubelen totdat ik weet hoe dit in de praktijk gaat. Er hangt nl. een beetje een ‘wij zijn ook helemaal klaar met Dirk, maar weten niet meer zo goed wat we ermee moeten’ sfeer op school, waardoor de gevolgen worden aangepakt en niet de oorzaak. Maar goed, ik probeer positief te blijven. Niet voor Dirk, maar voor de terrorist. Voor Dirk kan ik alleen maar hopen, dat er iemand is die ingrijpt en hem beter begeleidt op weg naar het volwassen worden. Want als het zo doorgaat, dan wordt Dirk een hele vervelende volwassene terwijl hij er zelf eigenlijk niet zo heel veel aan kan doen. En verder ben ik blij voor Dirk dat ‘ie de terrorist tegenover zich heeft staan en niet kleine Wendola. Kleine Wendola had hem nl. allang een paar flinke klappen verkocht. Heel hard. Met haar vuist. Op zijn neus. Maar dat vertellen we niet aan de terrorist 🙂

Advertenties

7 thoughts on “DIRK

  1. Oh, zo’n etter hadden we hier ook bij de oudste in de klas. Inmiddels is de troela 17 en zo mogelijk nog onmogelijkerder geworden. Zo triest vind ik dat. Wat voor volwassen mens wordt zij ooit? Maar gelukkig heeft onze oudste helemaal niets meer met haar te maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s