VERLEDEN


Wie uit het verleden zou je willen ontmoeten?
“Opa. Ik wil opa weer eens zien.”
“Ja. Of opa toen hij jong was. Oh, en ook jou toen je jong was mam.”

Advertenties

IETS LEUKS GRAAG

Ik zou zo graag willen dat er eventjes iets leuks gebeurt. De gebeurtenissen van de afgelopen twee weken beïnvloeden me nl. meer dan ik had ingeschat. De operatie van de liefste vond ik toch spannender dan ik van tevoren had bedacht en toen de operatie op het allerlaatste moment niet doorging, omdat er vanwege gekkelijke afwijkingen in het bloed van de liefste niet op tijd bloed klaar was voor ‘het geval dat’, zorgde dat bij mij voor een wervelwind aan emoties in mijn lijf. Oh begrijp me niet verkeerd, ik weet heus wel dat het voor de liefste het allerkloterigste is, maar het hakte er bij mij gewoon in. In de dagen erna plopten er talloze vragen in mijn hoofd op. Want hoe kan het zijn dat er ineens van die afwijkingen in zijn bloed zitten? En wat voor consequenties heeft dat? Staat dat nu ‘ergens’ geregistreerd, zodat in geval van nood men er alert op is dat het dus voor problemen kan zorgen als ze hem bloed zonder die gekke toestanden geven?

Afgelopen vrijdag werd de liefste gebeld door een dokter van het AMC. Dat bloed zorgde bij hen toch ook voor vraagtekens, dus ze gaan er een hematoloog bij halen. De operatie komt er niet door in gevaar verzekerde de dokter hem, de bloedbank kan het bloed maken op basis van het bloed dat ze twee weken geleden hebben afgenomen. Maar het moet wel verder onderzocht worden, want deze artsen snappen niet waar die afwijkingen vandaan komen. Als ik heel eerlijk ben, word ik er een beetje nerveus van. Ik probeer net te doen van niet, maar dat lukt me slecht. Ik word er onderhand ook een beetje gek van dat er zo ongeveer niks normaal kan gaan. En dan vragen sommige mensen zich nog af waarom ik zo weinig plan…

Maar goed, die operatie dus. Die staat nu voor a.s. donderdag gepland, gelijk om 8 uur ’s ochtends. Ik vind het spannend, misschien nog wel spannender dan de liefste. “Tsja, ik merk er niet zoveel van, ik ben onder narcose. Jullie niet, jullie moeten wachten tot er nieuws komt.” Ik kijk uit naar donderdagmiddag, wanneer de operatie achter de rug is en het nerveuze wachten voorbij. Tot die tijd focus ik me maar op leuke dingen, want daar heb ik heel erg behoefte aan: iets leuks. Iets écht leuks. Zoals een mutsenbaby, die wel heel lang op zich laat wachten en ons geduld nogal op de proef stelt. Ik heb al voorgesteld om chocola en spekkies en bier en chips voor de uitgang te houden om dat kind naar buiten te lokken, maar vooralsnog zit hij of zij nog prima daar binnen. Leuk voor hem of haar, maar zó jammerlijk voor ongeduldige tantes die heel graag iets écht leuks willen zien gebeuren. Nou ja, niet letterlijk zien gebeuren natuurlijk 🙂

*Uitleg bij het gekkelijke bloed: In het bloed van de liefste zijn antigenen aangetroffen (een soort anti-stoffen) die er niet in horen te zitten. Dat kan allerlei oorzaken hebben (bacteriën, ziekte, bloedtransfusie etc.), maar dat moet dus onderzocht gaan worden. Die antigenen zorgen ervoor dat bloed van dezelfde bloedgroep alleen niet voldoende is, mocht er iets gebeuren. De bloedbank moet dus bloed maken door aan bloed van de juiste bloedgroep kunstmatig die antigenen toe te voegen. De kans dat er iets mis gaat tijdens de operatie en ze dus bloed nodig hebben is heel klein, maar ze nemen geen risico’s. Begrijpelijk, maar wel behoorlijk klote als je al richting OK bent en je krijgt te horen dat de operatie niet doorgaat.*