VAN WIE ZOUDEN ZE HET HEBBEN?

“Mam, mag ik een neuspiercing?” Ja hoor, als jij dat wil. “Oh.” Na nog een rondje nadenken bleef ze bij haar neuspiercingwens. En dus togen we vorige week naar de piercingshop. Ze wilde eerst gewoon naar drakenvader gaan zonder het te vertellen, als een soort verrassing zeg maar. Maar dat leek me niet zo’n goed idee. Drakenvader is dan wel met mij getrouwd geweest, maar het leek me toch beter als ze hem zou voorbereiden in plaats van onvoorbereid met haar gepiercte neus verrassen.

“Mam, ik wil naar de kapper en dan zo aan de achterkant heel kort. Hoe noem je dat ook alweer? Iets met een kip.” Een kippenkontje. “Ja, dat.” En zo geschiedde. De kapper deed nog een beetje leuk met de tondeuse en de terrorist was helemaal een blij ei. Zij verraste drakenvader op zijn werk met haar nieuwe coupe. En dat terwijl hij nog aan het bijkomen was van het piercingnieuws.

Van wie ze dat hebben, dat weten wat ze willen en dat dan ook gewoon doen? Geeeeen idee 🙂

*klik op een cirkel voor de volledige afbeelding én een omschrijving*

Advertenties

SNEEUWAVONTUUR

Het sneeuwde. Eindelijk, vonden de draken. Best jammer, vond ik. Ik hou nl. niet van sneeuw. Maar ik deed net alsof ik het wel leuk vond. Het begon met een klein beetje, maar zaterdagavond ging het ineens best hard sneeuwen. De draken lagen al in bed, ze sliepen nog niet maar waren er wel bijna klaar voor. Ik vroeg of ze buiten wilden spelen en genoot van hun reacties. “Nu? Echt waar?!” En daar gingen we, dik aangekleed, de sneeuw in voor een sneeuwballengevecht in het donker. En leuk dat we het vonden! Ja, ik ook 🙂 De volgende ochtend waren we, voor ons doen, alweer vroeg aan het buitenspelen. Sneeuwballen gooien, achter elkaar aan rennen, ons verschuilen voor de aanvallen, sneeuwengelen maken: we deden het allemaal. Totdat we zo koud waren en onze hoofden zo rood als een zontomaatje waren dat we binnen moesten opwarmen. Ja, het was een leuk sneeuwavontuur.

*klik op een cirkel voor de volledige afbeelding en omschrijving*