AVONTUUR

Vorige week was het alweer vier jaar geleden dat papa B. overleed. Bij gebrek aan vuurpijlen bedachten we dat het een leuk idee zou zijn om wensballonnen op het strand op te laten. Dus toen het donker werd, togen wij naar het strand. Het ziet er easy peasy uit: aansteken, even wachten en hop de lucht in. De eerste twee acties verliepen voorspoedig, de laatste niet zo. Er stond bijna geen wind en de wind die er stond was aflandig. Gunstige omstandigheden dus, dachten wij. Maar mán wat een toestand. Zwager rende achter de wensballon aan alsof zijn leven ervan af hing en gaf niet op. Nadat de eerste ballon het echt niet meer ging doen en ten onder ging in de zee, probeerden we een kleinere. Maar ook die had er geen zin in. We gingen wat dichter bij het duin staan en probeerden er nog eentje. Dat wil zeggen, de liefste en zwager. Zussie, broer, de draak en ik bleven op een afstand staan kijken. Bang dat we het duin in de fik zouden steken 🙂 Maar deze ballon deed het goed. Beetje vaart maken en hup de lucht in. Hij ging heel hoog en superver! Papa B. zou ons voor gek hebben verklaard en zou zelf allang zijn kont geparkeerd hebben op het terras van de strandtent waar we naast stonden. En tegen de tijd dat wij dan aan zouden komen, zouden de bitterballen en drankjes al klaar staan. Ik was blij dat we toch nog even volhielden en die laatste poging deden. Het was een heel avontuur, maar vooral weer een nieuwe herinnering aan papa B.

Ik ❤ papa B.

*klik op een cirkel voor de volledige afbeelding én omschrijving*

Advertenties

WAT IK NOG VERTELLEN WIL

We hebben zoveel leuke dingen gedaan de laatste weken, maar het kwam er niet van om alles te bloggen. Daarom even een inhaalslag 🙂 Want was het leuk allemaal! De zestiende verjaardag van de draak, waarop ze zo verrast was door de geweldige taart die ik liet maken. En die we lekker in de tuin konden vieren. Het meelopen in de Pride at the Beach parade met de terrorist was ook zo leuk. We gingen ook onverwacht lekker eten bij Sumo met z’n drietjes. Het is tenslotte vakantie. En het wegbrengen van de terrorist naar ZomerKamp was ook een hele leuke happening. Ok, voor de terrorist. De liefste en ik hebben wederom met plaatsvervangende schaamte gekeken naar al die ouders die vol enthousiasme meededen met de opening. Echt… zo infantiel zie je het maar zelden. Maar goed, de terrorist was weer helemaal blij dat haar kampweek begonnen was. Kijk je mee?

*klik op een cirkel voor de volledige afbeelding én omschrijving*

ZE HEEFT HET GEWOON GEFLIKT

Ze slaagde met vlag en wimpel, mijn grote draak. Ze had een cijferlijst waar je u tegen zegt en waar mijn moederhart dansjes van ging doen. Want het was me het schooljaar wel. En als je dan met zulke cijfers laat zien wat je in je mars hebt, dan gaan moederharten dansjes doen.

Vorige week was de diploma-uitreiking. En wat was het leuk! De leerlingen werden in groepjes geroepen en voor elk groepje werd een lied gezongen of een toneelstukje gedaan of een gedicht voorgelezen. Ja, er werden zelfs dansjes gedaan. Door de leerkrachten. Hoe leuk is dat! Ik zat ongeveer de hele avond met mijn tranen gevaarlijk dicht achter mijn ogen, maar ik hield het -net aan- droog. Maar mán wat ben ik trots op dat kind! Ze heeft het gewoon geflikt!

*klik op een cirkel voor de volledige afbeelding én een omschrijving*